భారతీయ చింతనాధారకు దిక్సూచి శేషాద్రిజీ

(నేడు బెంగళూరులో ప్రధాని నరేంద్ర మోదీ, ఆర్ఎస్ఎస్ సర్ కార్యవాహ దత్తాత్రేయ హోసబలేల సమక్షంలో జరుగుతున్న సంఘ్ పూర్వ సర్ కార్యవాహ హెచ్ వి శేషాద్రిజీ శతజయంతి ఉత్సవాల సందర్భంగా ఓ నివాళి)
 
మంజునాథ్ అజ్జంపుర 
 
అవును, అది ఒక చీకటి కాలం. 20వ శతాబ్దం భారతీయ అస్తిత్వం మేధోపరంగా క్షీణించిన ఒక దుర్భరమైన కాలం. ఇస్లామిక్ దాడుల వల్ల వేలాది దేవాలయాలు ధ్వంసమయ్యాయి, బలవంతపు మతమార్పిడులు జరిగాయి. మన మహిళలు అత్యాచారాలకు గురయ్యారు, చివరికి బానిస మార్కెట్లలో విక్రయించబడే దుస్థితికి కూడా లోనయ్యారు. ఆ తర్వాత వచ్చిన బ్రిటిష్ పాలనలో మన పరిశ్రమలు, విద్యావ్యవస్థ, వ్యవసాయం పూర్తిగా నిర్వీర్యమయ్యాయి. దీని ఫలితంగా, గత ఒకటి రెండు శతాబ్దాలుగా మనం మన స్వంత అస్తిత్వాన్ని అర్థం చేసుకునే సామర్థ్యాన్ని కోల్పోయాము.
 
‘ధర్మం’ అంటే ఏమిటో మనకు తెలియకుండా పోయింది; ‘హిందువు’గా ఉండటం అనే అంశమే మనకు గందరగోళంగా మారింది. బ్రిటిష్ వారు చేసిన నష్టం అంతా ఇంతా కాదు. అది పక్కన పెడితే, నేటికీ బ్రిటిష్ వారి భాష మన అస్తిత్వాన్ని నాశనం చేస్తూనే ఉంది; ఆంగ్ల భాష అనే ఉచ్చు రోజురోజుకూ మరింత బిగుసుకుంటోంది. వలసవాద దాడిలో భాగంగా ఉన్న ఈ భాషా పరమైన ఆధిపత్యాన్ని ఎదుర్కొంటూ, మనం మన భారతీయ భాషలను, సాహిత్యాన్ని కాపాడుకోవాల్సిన అవసరం ఉంది. 
 
గత రెండు శతాబ్దాలుగా స్వామి దయానంద సరస్వతి, స్వామి వివేకానంద, మహర్షి అరవిందులు మన సనాతన ధర్మం గురించి, అలాగే అబ్రహమిక్ మతాల గురించి స్పష్టమైన అవగాహన కల్పించారు. 20వ శతాబ్దంలో ‘సర్వ ధర్మ సమభావం’ అనే భావన వల్ల జరిగిన, ఇప్పటికీ జరుగుతున్న నష్టం అపారమైనది. ముఖ్యంగా ఆంగ్ల మాధ్యమ పాఠశాలలు, కళాశాలల కారణంగా, మన విశ్వవిద్యాలయాల నుండి బయటకు వచ్చిన వారిలో (విద్వాంసులతో సహా) చాలామంది ధర్మాన్ని, మతపరమైన సిద్ధాంతాలను తప్పుగా అర్థం చేసుకున్నారు. 
 
అంతేకాకుండా, శాస్త్రీయత లేని ‘ఆర్య-ద్రావిడ’ సిద్ధాంతాన్ని నిజమని నమ్మే పరిస్థితి ఏర్పడింది. పాఠ్యపుస్తకాలు, విద్యా ప్రణాళికలు ఎంతటి ప్రభావం చూపుతాయో చెప్పడానికి ఇదే నిదర్శనం. భారత చరిత్రలో ఈ పరివర్తన దశలో, సత్యం పట్ల అవగాహన లేకపోవడం వల్ల దశాబ్దాల పాటు మన చుట్టూ ఒక అజ్ఞానపు చీకటి అలుముకుంది. గురూజీ గోల్వాల్కర్, దీనదయాళ్ ఉపాధ్యాయ, సీతారామ్ గోయల్, రామ్ స్వరూప్ వంటి అరుదైన మేధావులు మన కళ్లు తెరిపించి, అనేక వాస్తవాలను మన ముందు ఉంచారు.
 
హెచ్. వి. శేషాద్రి 1960 నుండి 1980 వరకు ఇరవై సంవత్సరాల పాటు, అప్పటి అవిభక్త కర్ణాటకకు రాష్ట్రీయ స్వయంసేవక్ సంఘ్ ప్రాంత ప్రచారక్‌గా పనిచేశారు. అది భారతదేశ రాజకీయ, సామాజిక, సాంస్కృతిక రంగాలలో అత్యంత సంక్లిష్టమైన శకం. రాజకీయ అస్థిరతలు, ఎమర్జెన్సీ, మిషనరీల అడ్డూ అదుపు లేని మత మార్పిడులు, వివిధ సాంస్కృతిక రంగాలలో కమ్యూనిజం భావజాల ఆధిపత్యం, ‘హిందూ’ అనే పదాన్నే మతతత్వానికి ప్రతీకగా చిత్రీకరించిన రాజకీయ కథనం.
హిందూ జనాభాను లక్ష్యంగా ప్రపంచ సిండికేట్ల కుట్రలు
ప్రత్యేకంగా హిందూ జనాభాను లక్ష్యంగా చేసుకుని చేపట్టిన సంతాన నిరోధక, కుటుంబ నియంత్రణ కార్యక్రమాలు, మన దేశీయ పశు జాతులను, ప్రాచీన వ్యవసాయ పద్ధతులను నిర్మూలించడానికి పన్నిన ప్రపంచ సిండికేట్ల కుట్రలు… ఇలా ఈ జాబితా కొనసాగుతూనే ఉంటుంది. శేషాద్రి వంటి జాతీయవాద ఆలోచనాపరుడికి, రచయితకు అది అసాధారణమైన సవాళ్లతో నిండిన కాలం. ఆయన సంఘ్ కార్యకలాపాలను విస్తరిస్తూనే, ఆయన రాసిన వ్యాసాలు, గ్రంథాలు యావత్ హిందూ సమాజం కళ్లు తెరిపించాయి.
 
ఒకే వ్యక్తి ఇంత సాధించగలడా అనే ప్రశ్నకు, ఆయన సొంత విజయాలే సజీవ సమాధానంగా నిలిచాయి. శేషాద్రి తొలుత కన్నడలో రచనలు ప్రారంభించినప్పటికీ, ఆయన రచనలు, గ్రంథాలు ఆంగ్లం, హిందీ వంటి భాషల్లోకి అనువదించబడి ప్రచురితమయ్యాయి. ఇది విస్తృత అవగాహనకు దారితీసింది. వేల సంవత్సరాలుగా భారతదేశపు అసలు సారం సాంస్కృతికమే. ఇక్కడ ఎన్నో సామ్రాజ్యాలు ఉద్భవించి, వర్ధిల్లి, పాలించినప్పటికీ, అవన్నీ అబ్రహమిక్ మతాల వలె ఇతరుల పట్ల దూకుడుగా, విధ్వంసకరంగా లేదా సర్వనాశనం చేసేవిగా కాకుండా, విస్తరణవాద స్వభావంతోనే ఉండేవి. 
 
అయితే, మనకు ఆత్మబోధ గానీ, శత్రువును అర్థం చేసుకునే శక్తి (శత్రుబోధ) గానీ లేకపోవడమే మన అతిపెద్ద బలహీనత. మనల్ని నాశనం చేయాలనే ఉద్దేశంతో వచ్చిన ఆక్రమణదారులను, వారి మత సిద్ధాంతాలతో పాటు విమర్శనాత్మకంగా అర్థం చేసుకునే పనిని మనం ఎన్నడూ చేపట్టలేదు. ఇస్లామిక్ ఆక్రమణదారులను, యూరోపియన్ క్రైస్తవ వలసవాద కుట్రలను మనం గ్రహించడంలో విఫలమయ్యాము. బాధాకరమైన వాస్తవం ఏమిటంటే, ఈనాటికీ మనం వారిని అర్థం చేసుకోలేకపోయాము. 
 
అత్యంత క్లిష్టమైన కాలంలో సాహిత్యాన్ని సృష్టించారు
 
హెచ్. వి. శేషాద్రి అత్యంత క్లిష్టమైన కాలంలో సాహిత్యాన్ని సృష్టించారు. ఆయన స్వయంగా కన్నడ, ఆంగ్ల భాషలలో రచనలు చేశారు. ఆయన రచనలలోని స్పష్టత దేశానికి దిక్సూచిగా పనిచేసింది. ఆయన రాసిన అనేక వ్యాసాలు హిందీ, ఇతర భాషల్లోకి కూడా అనువదించబడ్డాయి. ఐదు, ఆరు దశాబ్దాల క్రితం, ఆయన సూటిగా, ఆకట్టుకునే శైలిలో వ్యాసాలు రాశారు. ఆ వ్యాసాలు ఈనాటికీ ఒక అమూల్యమైన నిధిగా నిలిచి ఉన్నాయి. భారతదేశానికి అత్యున్నత శ్రేణి జాతీయ సాహిత్యాన్ని అందించడమే ఆయన ఘనత. 
 
కమ్యూనిస్టు, ఇస్లామిస్ట్ చరిత్రకారుల చేతుల్లోకి వెళ్లడంతో, భారతదేశ చరిత్ర రచన కూడా వక్రీకరించబడింది. అది ఎంతగా వక్రీకరించబడిందంటే, ఈనాటికీ మన పాఠశాలలు, కళాశాలల్లో చదువుకున్న వారిలో హిందూ ధర్మం, వారసత్వం పట్ల కేవలం ధిక్కారం, పక్షపాతం మాత్రమే కనిపిస్తాయి. అటువంటి ప్రతికూల కాలంలో, ఆయన విస్తృతమైన అధ్యయనం, పరిశోధన ఆధారంగా రాశారు. ఈనాటికీ అనేకమంది రచయితలు శేషాద్రి రచనలను ప్రాథమిక ప్రామాణిక గ్రంథాలుగా పరిగణిస్తారు—ఆయన పుస్తకాలలోని సారం అంత శాశ్వతమైనది.
 
దేశ విభజనకు దారితీసిన విషాదకరమైన సంఘటనల పరంపరను శేషాద్రి తన కలం ద్వారా కళ్లకు కట్టినట్లు వివరించారు. 1982లో ఈ రచన మొదటిసారి ప్రచురితమైనప్పుడు, అందులోని వివరాలేవీ ప్రజలకు తెలియవు. ఆ తర్వాత, సీతారాం గోయల్ రాసిన “వాయిస్ ఆఫ్ ఇండియా” గ్రంథమాల వెలువడిన పిమ్మటే, దేశ విభజన, స్వాతంత్ర్యానికి సంబంధించిన వాస్తవాలు ప్రజలకు తెలియడం ప్రారంభమైంది. నాలుగు, ఐదు దశాబ్దాలు గడిచినప్పటికీ, హెచ్. వి. శేషాద్రి సంకలనం చేసిన సైద్ధాంతిక, విశ్లేషణాత్మక రచనలు నేటికీ హిందూ సమాజానికి సరైన దిశానిర్దేశం చేస్తున్నాయి.
 
ఆయన సంపాదకత్వంలో వెలువడిన “భుగిలు” కేవలం అత్యవసర పరిస్థితి (ఎమర్జెన్సీ) కాలం నాటి అరాచకాలకు సాక్ష్యంగానే కాకుండా, ప్రజాస్వామ్యం, స్వేచ్ఛ వంటి అంశాలపై నిర్మాణాత్మక దృక్పథాలను కూడా అందిస్తుంది. “ఆ కాలరాత్రీయ ప్రశ్నే” (ఆ చీకటి రాత్రికి సంబంధించిన ప్రశ్న), “దేశ విభజనయ దురంత కథె”  దీని ఆంగ్ల అనువాదమైన “The Tragic Story of Partition”) వంటి రచనలు, దేశ విభజనకు సంబంధించి ఎంతో కీలకమైన సమాచారాన్ని, విశ్లేషణలను అందించాయి. అందుకే సీతారాం గోయల్, అరుణ్ శౌరి వంటి ప్రముఖ రచయితలు కూడా తమ రచనలలో శేషాద్రి గారి మాటలను ఉటంకించారు. 
 
ముప్పై మూడు ఏళ్ల పాటు రాష్ట్రీయ స్వయంసేవక్ సంఘ్ (ఆర్ఎస్ఎస్)కు సరసంఘచాలక్‌గా నాయకత్వం వహించిన గురూజీ గోల్వాల్కర్, గొప్ప ఆలోచనాపరులు, రచయిత, వక్త. ఆయన ఆలోచనలను ఒకచోట చేర్చి, మొదట ఆంగ్లంలో “బంచ్ ఆఫ్ థాట్స్”గా, ఆ తర్వాత కన్నడ భాషలో “చింతనగంగ”గా తీసుకురావడంలో శేషాద్రి  ఎంతో విలువైన కృషి చేశారు. 
 
మన గురుకులాలు, ప్రాచీన విశ్వవిద్యాలయాలు ధ్వంసమైన తర్వాత, భారతదేశమంతటా ఒక మేధోపరమైన శూన్యత ఏర్పడింది. ఇస్లాం, క్రైస్తవం,  కమ్యూనిజం వంటి సిద్ధాంతాలు, కథనాలు మన అస్తిత్వానికే సవాలుగా మారాయి. మన విద్యా, మేధో వర్గాలలోనే సనాతన ధర్మం, భారతీయ మూల చింతనల పట్ల అజ్ఞానం, చిన్నచూపు రాజ్యమేలాయి. సంఘ్‌కు, గురూజీ, శేషాద్రిలకు ఒక తీవ్రమైన సైద్ధాంతిక పోరాట కాలం. ఆ మేధోమథనంలో రూపుదిద్దుకున్న ఆలోచనలు, ఆ కాలంలో వెలువడిన రచనలు నేటికీ హిందూ సమాజానికి జ్ఞానోదయం కలిగిస్తూనే ఉన్నాయి.
 
తమ అంతర్గత వైరుధ్యాలు ఉన్నప్పటికీ, ఇస్లాం, కమ్యూనిజం, క్రైస్తవ మతాలు సనాతన ధర్మాన్ని, హిందూ సమాజాన్ని నాశనం చేయడానికి శతాబ్దాలుగా కాచుకొని ఉన్నాయి. ఈ దుష్ట శక్తులపై అవగాహన కల్పించడానికి అవసరమైన అంతర్దృష్టులను మనకు అందించిన దేశంలోని అగ్రశ్రేణి మేధావులలో శేషాద్రి ప్రముఖంగా నిలుస్తారు. 
 
నేడు భారతదేశం అనేక రంగాలలో పైచేయి సాధించినట్లు పైకి కనిపించినప్పటికీ, ఇస్లాం ప్రేరేపిత జనాభా దండయాత్రకు వ్యతిరేకంగా, అనేక రాష్ట్రాలలో గతంలోనూ, ప్రస్తుతం కూడా కొనసాగుతున్న నిరంతర మిషనరీ మత మార్పిడుల బహుముఖ ప్రమాదాలకు వ్యతిరేకంగా యుద్ధ ప్రాతిపదికన తగిన చర్యలు తీసుకోకపోతే, సనాతన ధర్మం, హిందూ సమాజం వినాశనం ఖాయం. అందువల్ల, శేషాద్రి ఆలోచనలను మరోసారి పునఃపరిశీలించి, వాటిని పాటించాల్సిన అవసరం ఉంది.
 
మార్పిడులే సనాతన ధర్మానికి అత్యంత ప్రాణాంతకం
 
వేల సంవత్సరాలుగా ఇస్లాం, క్రైస్తవ మతాలలోకి జరిగిన మార్పిడులే సనాతన ధర్మానికి, హిందూ సమాజానికి అత్యంత ప్రాణాంతకంగా మారాయి. బలవంతంగా, కత్తి మొనతో జరిపినా, లేదా మోసం, ప్రలోభాలతో నడిపించినా, ఈ మత మార్పిడులు మన దేశానికి, మన ధర్మానికి, మరియు మన సమాజానికి నిరంతరం ప్రమాదకరంగా ఉన్నాయి. ఇప్పటికీ కొనసాగుతున్నాయి. ఆఫ్ఘనిస్తాన్, పాకిస్తాన్, బంగ్లాదేశ్ వంటి నేటి ఇస్లామిక్ దేశాలను—లేదా మన దేశంలోనే కాశ్మీర్, కేరళ, పశ్చిమ బెంగాల్, ఈశాన్య రాష్ట్రాలను—చూసినప్పుడు, అక్కడి హిందూ జనాభాను, హిందువుల దుస్థితిని గమనిస్తే, మత మార్పిడిలోని పూర్తి భయానకత స్పష్టంగా కనబడుతుంది. 
 
ఈ అబ్రహమిక్ మతాల వేదాంతాన్ని నిజమైన ఆరాధనతో లేదా అంగీకారంతో బహుశా పది లక్షల మందిలో ఒక్కరు కూడా మతం మార్చుకోలేదు. “మత మార్పిడి అంటే జాతీయత మార్పిడి” అని మన సీనియర్ మేధావులు నిరంతరం హెచ్చరిస్తూనే ఉన్నారు. శేషాద్రి రాసిన వ్యాసాలు, కరపత్రాలు, గ్రంథాలు—ఉదాహరణకు “ఆసామీనా ఆర్తస్వర” (అస్సాం ఆర్తనాదం, 1980), “మీనాక్షిపురం – ఒండు ఎచ్చరికే” (మీనాక్షిపురం: ఒక హెచ్చరిక, 1981), “భారతదల్లి క్రైస్తవ చటువటికగలు” (భారతదేశంలో క్రైస్తవ కార్యకలాపాలు, 1985), అలాగే ఆంగ్లంలో “వార్నింగ్ ఆఫ్ మీనాక్షిపురం” (1981), “ఇంప్లికేషన్స్ ఆఫ్ క్రిస్టియన్ కన్వర్షన్స్” (1999)—హిందూ సమాజానికి కళ్లు తెరిపించి, విస్తృతమైన అవగాహనను కల్పించాయి. 
 
మూడు దశాబ్దాల క్రితమే శేషాద్రి “ఘర్ వాపసీ” (“హిందూ ధర్మానికి తిరిగి రావడం”) ఉద్యమం  ప్రాముఖ్యత గురించి ప్రస్తావించారు. నేడు హిందూ సమాజం అనేక కులాల సముదాయంగా మారింది. ఈ కులాల మధ్య సామరస్యమే కుల సమస్యకు ఏకైక నిజమైన పరిష్కారం. గత శతాబ్దాలలో, వివిధ కులాలకు చెందిన ప్రజలను బలవంతంగా మతమార్పిడి చేసినప్పుడు, వారి కులాలకు ప్రత్యేకమైన హిందూ దేవాలయాలను మసీదులుగా మార్చారు. ఆ మసీదులకు కూడా ఆయా కులాల పేర్లనే పెట్టారు—ఉదాహరణకు ‘పహారేదారోం కీ మసీద్’, ‘రంగరేజోం కీ మసీద్’, ‘ధోబియోం కీ మసీద్’ వంటివి.
 
అనేక దశాబ్దాలుగా, నేను హెచ్. వి. శేషాద్రి గారితో సహా ఎంతోమంది ఆలోచనాపరులు, ప్రముఖులతో ఈ విషయంపై చర్చించాను. క్రైస్తవులు లేదా ముస్లింలు ఎవరైనప్పటికీ, వారు తమ పూర్వపు హిందూ కులాల్లోకి తిరిగి రావడమే ఏకైక పరిష్కారమని వారు అభిప్రాయపడ్డారు. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, కేవలం “ఘర్ వాపసీ” (“హిందూ ధర్మానికి తిరిగి రావడం”) ఉద్యమం మాత్రమే ఈ దేశాన్ని, హిందూ సమాజాన్ని కాపాడగలదు. ఈ కార్యాన్ని మఠాధిపతులు, స్వామీజీలు మాత్రమే నిర్వహించగలరు.
 
కానీ, చాలామంది మఠాధిపతులు, స్వామీజీలు బావిలో కప్పల మాదిరిగా తమ సొంత కులాలు, ఉపకులాల పరిధిలోనే ఉండిపోయారు. వారు సమగ్ర హిందూ సమాజం గురించి ఆలోచించరు, ధర్మాన్ని రక్షించే బాధ్యతను కూడా చేపట్టరు. ప్రస్తుతం హిందూ సమాజం ఒక కీలక మలుపులో ఉంది. ఇక్కడ సామూహిక “ఘర్ వాపసీ” అసాధ్యంగా కనిపిస్తోంది. ‘పాపులేషన్ జిహాద్’ (జనాభా జిహాద్), మత మార్పిడులు జరుగుతున్న ఆందోళనకరమైన వేగాన్ని చూస్తుంటే, మరో దశాబ్ద కాలంలో సనాతన ధర్మం, హిందూ సమాజం తిరిగి కోలుకోలేని స్థితికి చేరుకుంటాయి.
 
ఈ అంశంపై శేషాద్రి గారి ఆలోచనలు, రచనలు “ఘర్ వాపసీ” ఉద్యమానికి ఊతమివ్వాలని, తద్వారా మన ధర్మం, మన సమాజం పరిరక్షించబడాలని ఆశిస్తున్నాను. 
 
ధర్మో రక్షతి రక్షితః (ధర్మాన్ని రక్షించేవారిని ధర్మమే రక్షిస్తుంది)
 
(మంజునాథ అజ్జంపుర, – కాలమిస్ట్, రచయిత, గౌరవ సంపాదకులు: ‘వాయిస్ ఆఫ్ ఇండియా’ కన్నడ సిరీస్, ‘అరుణ్ శౌరి’ సిరీస్, రాష్ట్రోత్థాన పరిషత్, బెంగళూరు 560 004)

About The Author