సంపన్న దేశాల పేదల కంటే భారత్‌లో ధనికుల ఆదాయమే తక్కువ!

 
* అత్యంత సంపన్న దేశాల్లోని అత్యంత పేద 10% ప్రజల ఆదాయం, భారతదేశంలోని అత్యంత సంపన్న 10% ప్రజల ఆదాయం కంటే ఎక్కువ.. ప్రపంచ బ్యాంకు 
 
 ప్రపంచ బ్యాంకు ‘పావర్టీ అండ్ ఇన్‌ఈక్వాలిటీ ప్లాట్‌ఫారమ్’ గణాంకాల ప్రకారం, ప్రపంచంలోని అత్యంత సంపన్న దేశాలలో అత్యంత పేద 10 శాతం మంది ప్రజల జీవన స్థాయి (ఆదాయం లేదా వినియోగం పరంగా), భారతదేశంలోని అత్యంత సంపన్న 10 శాతం మంది కంటే మెరుగ్గా ఉంది. ఈ పోలిక ప్రకారం, భారతదేశంలో అత్యంత పేద 10 శాతం మందికి తలసరి రోజువారీ ఆదాయం లేదా వినియోగం సుమారు 3 డాలర్లుగా ఉంది.
 
అదే సమయంలో, అమెరికాలో ఈ సంఖ్య 25 డాలర్లుగా ఉంది. కెనడాలో ఇది 31 డాలర్లు కాగా, జర్మనీ, ఆస్ట్రేలియాలలో ఇది 28 డాలర్లుగా నమోదైంది. మరోవైపు, భారతదేశంలోని అత్యంత సంపన్న 10 శాతం మందికి తలసరి రోజువారీ ఆదాయం లేదా వినియోగం సుమారు 10 డాలర్లుగా ఉంది. అమెరికాలో ఈ సంఖ్య 173 డాలర్లకు, కెనడా, ఆస్ట్రేలియాలలో 129 డాలర్లకు, జర్మనీలో 128 డాలర్లకు పెరుగుతుంది. 
 
ముఖ్యంగా, భారత ఆర్థిక సర్వే ప్రకారం, నెలకు  రూ. 80,000 సంపాదించే వ్యక్తి దేశంలోని అత్యధిక ఆదాయం కలిగిన వారిలో (టాప్ 10 శాతంలో) ఒకరిగా పరిగణించబడతాడు. ఈ పోలికను బట్టి చూస్తే, భారతదేశంలోని అత్యంత సంపన్న కుటుంబాలు కూడా, అనేక అభివృద్ధి చెందిన దేశాలలో అత్యల్ప ఆదాయ వర్గాల ప్రజల జీవన ప్రమాణాల కంటే చాలా తక్కువ స్థాయిలోనే ఉన్నాయి. 
 
భారతదేశం ఆదాయాలను పెంచడంపై దృష్టి సారించాలి 
 
ఈ పోలిక భారతదేశానికి సంబంధించి ఒక లోతైన సమస్యను సూచిస్తోందని  ‘ఫౌండేషన్ ఫర్ ఎకనామిక్ డెవలప్‌మెంట్’కు చెందిన ప్రోగ్రామ్ అసోసియేట్ అహోనా దత్తగుప్త ఎన్డీటివితో చెప్పారు. అదేమిటంటే, కేవలం పేదరికం మాత్రమే కాకుండా, మొత్తం ఆర్థిక వ్యవస్థలో ఆదాయ స్థాయిలు తక్కువగా ఉండటం. భారతదేశంలో, రోజుకు 10 డాలర్లు ఖర్చు చేసే వ్యక్తి అత్యంత సంపన్న 10 శాతం మందిలో ఒకరిగా నిలుస్తాడు.
 
కానీ కెనడా, జపాన్, అమెరికా వంటి దేశాలలో, అదే మొత్తం ఒక వ్యక్తిని అత్యంత పేద 10 శాతం మందిలో ఒకరిగా ఉంచుతుంది. పేద భారతీయుల జీవన ప్రమాణాలను మెరుగుపరచడం అవసరమే అయినప్పటికీ, దేశాన్ని సంపన్నంగా మార్చడానికి అది సరిపోదని దత్తగుప్త వాదన.
 
పేద భారతీయులు ప్రస్తుత మెరుగైన ఆర్థిక స్థితి కలిగిన కుటుంబాలతో సమాన స్థాయికి చేరుకున్నప్పటికీ, వారి జీవన ప్రమాణాలు సంపన్న దేశాలలోని ప్రజల జీవన ప్రమాణాల కంటే చాలా తక్కువగానే ఉండే అవకాశం ఉంది. అందువల్ల, భారతదేశం కేవలం పేద, ధనిక భారతీయుల మధ్య అంతరాన్ని తగ్గించడంపై దృష్టి పెట్టకుండా, జనాభా అంతటా ఆదాయాలను, ఉత్పాదకతను పెంచాల్సిన అవసరం ఉంది. 
ఒక దేశంలో ప్రజల ఆదాయాలు ఎంత పెరుగుతాయన్నది కేవలం ఆర్థిక వ్యవస్థ పరిమాణంపై ఆధారపడదు. ప్రజలు చేసే పనికి ఎంత విలువ లభిస్తుంది, వ్యాపారాలు ఎంత ఉత్పత్తి చేస్తున్నాయి, ఉద్యోగాలు ఎంత ఆదాయం ఇస్తున్నాయి వంటి అంశాలు కీలకం అని తెలుస్తోంది. ఉదాహరణకు ఒకే సమయంలో 8 గంటలు పనిచేసే ఇద్దరు వ్యక్తులు ఒకరు అధిక విలువ కలిగిన సేవలు అందించే రంగంలో పనిచేస్తే, మరొకరు తక్కువ ఉత్పాదకత ఉన్న రంగంలో ఉంటే వారి ఆదాయాల్లో గణనీయమైన తేడా ఉండొచ్చు.
 
అలానే ఆధునిక సాంకేతికత, మెరుగైన నైపుణ్యాలు, పరిశ్రమలో పెట్టుబడులు, వ్యాపారాల విస్తరణ వంటివి కూడా ఉద్యోగుల సంపాదనపై ప్రభావం చూపిస్తాయి. అందుకే భారత్‌ ఆర్థిక వ్యవస్థ వేగంగా వృద్ధి చెందుతున్నా, ఆ వృద్ధి నుంచి వచ్చే ప్రయోజనాలు ప్రజల ఆదాయాల్లో ఎంతవరకు ప్రతిఫలిస్తున్నాయన్నది ముఖ్యమైన ప్రశ్నగా మారుతోంది.
ఉత్పాదకతపై దృష్టి సారించాలి
 
అధిక ఉత్పాదకత, ప్రజలు, వ్యాపారాలు అదే పరిమాణంలో ఉన్న భూమి, శ్రమ, మూలధనాన్ని ఉపయోగించి ఎక్కువ ఉత్పత్తి చేయడానికి వీలు కల్పిస్తుంది. కాలక్రమేణా, ఇది అధిక వేతనాలు, మెరుగైన జీతాలు ఇచ్చే ఉద్యోగాలు, పెరుగుతున్న కుటుంబ ఆదాయాలకు దోహదపడుతుంది. ఉత్పాదకత వృద్ధి అనేది ఆవిష్కరణలపై, వ్యాపారాలు కొత్త ఆలోచనలతో ప్రయోగాలు చేయగలగడంపై ఆధారపడి ఉంటుందని దత్తగుప్త వాదించారు.
 
ఏ ఆలోచనలు విజయం సాధిస్తాయో ముందుగా తెలుసుకోవడం అసాధ్యం కాబట్టి, పారిశ్రామికవేత్తలకు తమ ఆలోచనలను పరీక్షించుకోవడానికి, నిజమైన వైఫల్యాల నుండి కోలుకోవడానికి, విజయవంతమైన వ్యాపారాలను విస్తరించడానికి వీలు కల్పించే వాతావరణం అవసరం. దీనికోసం వ్యాపారాలను ప్రారంభించడం, వృద్ధి చేసుకోవడం సులభతరం చేయడం, పన్నులను సహేతుకంగా, ఊహించదగినవిగా ఉంచడం, అనవసరమైన నిబంధనల పాటింపుల భారాన్ని తగ్గించడం అవసరం. 
 
నిబంధనల పాటింపులను సులభతరం చేయడానికి, కొన్ని చిన్న నేరాలను నేరరహితం చేయడానికి భారతదేశం ఇప్పటికే చర్యలు తీసుకుంది. అయినప్పటికీ, వ్యాపారాలు వృద్ధి చెందడానికి, ఎక్కువ మందికి ఉపాధి కల్పించడానికి పరిస్థితులను సృష్టించడానికి మరిన్ని సంస్కరణలు అవసరం.  వీటిలో ఇప్పటికే ఉన్న నిబంధనలను క్రమం తప్పకుండా సమీక్షించడం, ఒప్పందాలను వేగంగా అమలు చేయడం, అలాగే భారతీయ వ్యాపారాలు ఇతర దేశాలలోని తమ ప్రత్యర్థులతో పోటీపడేందుకు వీలు కల్పించే నియంత్రణ వాతావరణంతో పారిశ్రామిక సమూహాలను అభివృద్ధి చేయడం వంటివి ఉన్నాయి. 
 
ప్రస్తుత ఆదాయ పంపిణీలో ప్రజలు పైకి ఎదగడానికి సహాయం చేయడం కంటే శాశ్వత శ్రేయస్సుకు ఇంకా చాలా అవసరమని దత్తగుప్తా ప్రధానంగా వాదిస్తున్నారు. ఆ పంపిణీ అంతటా భారతదేశం ఆదాయాల స్థాయిని పెంచాల్సిన అవసరం ఉంది.

About The Author