తీవ్రమైన సామాజిక, ఆర్థిక సవాల్ గా ఉద్యోగార్హత వైరుధ్యం!

ఉద్యోగార్హత సంక్షోభం – క్షేత్రస్థాయి వాస్తవాలు

సాంప్రదాయ ఇంజనీరింగ్, ప్రొఫెషనల్ డిగ్రీ ప్రోగ్రాంల వాస్తవ ప్రయోజనాన్ని ఆసిస్తూ విధాన రూపకర్తలు, ముఖ్యంగా తెలంగాణ ముఖ్యమంత్రి రేవంత్ రెడ్డి వ్యక్తం చేసిన ఆందోళన భారత విద్యావ్యవస్థలో క్షేత్రస్థాయి వాస్తవాలను ప్రతిబింబిస్తుంది. రాజకీయ కోణాలకు అతీతంగా, హేతుబద్దమైన సామాజిక, ఆర్థిక దృక్పథంలో చూస్తే నీటి ఆయోగ్ వంటి జాతీయ సంస్థలు నమోదు చేసిన డేటా ఈ పరిస్థితులను నిర్ధారిస్తుంది:

* నిష్క్రియాత్మకత, జనాభా ప్రయోజనం వృథా: సుమారు 8.7 కోట్ల మంది యువత విద్య, ఉద్యోగం లేదా నైపుణ్య శిక్షణ ఏదీ లేని వర్గంలో ఉన్నారు. ఇది దేశ జనాభా ప్రయోజనాన్ని పూర్తిగా సద్వినియోగం చేసుకో లేకపోవడాన్ని సూచిస్తుంది.

• విద్యార్హత–ఉద్యోగతీవ్ర అసమతుల్యత: తాము చదివిన విద్య విభాగానికి నేరుగా సరిపోయే ఉద్యోగాలలో గ్రాడ్యుయేట్లలో కేవలం 8.5 శాతం మంది మాత్రమే స్థిరపడుతున్నారు.
• కార్యాలయాలకుసంసిద్ధత లోపించడం: కళాశాల నుండి బయటకు వచ్చే గ్రాడ్యుయేట్లలో  దాదాపు 50 శాతం మంది ప్రాథమిక స్థాయి వృత్తి పరమైన బాధ్యతలను స్వీకరించడానికి సిద్ధంగా లేరని పరిశీలనలు స్పష్టం చేస్తున్నాయి.
• ప్రారంభదశలోనే ఉద్యోగాల నిష్క్రక్రమణ: దాదాపు 52 శాతం మంది ప్రాధమికంగా ఉద్యోగాలు పొందుతున్నప్పటికీ, పనితీరు లోపాలు, అనుకూలత లేకపోవడం, సంస్థాగత అంచనాలలో వ్యత్యాసాల కారణంగా దాదాపు 45 శాతం మొదటి సంవత్సరంలోనే ఉద్యోగాలను వదిలివేయడం లేదా తొలగించడం జరుగుతుంది.
• పట్టణనిరుద్యోగం: పట్టణ ప్రాంతాలలో యువత నిరుద్యోగ రేటు దాదాపు 16 శాతం వద్ద కొనసాగుతుంది. వాణిజ్య కేంద్రాలకు సమీపంలో ఉన్నప్పటికీ విపణి అవసరాలకు తగ్గ ప్రాథమిక నైపుణ్యాల కొరత తీరడంలేదని ఇది రుజువు చేస్తుంది.

వ్యవస్థాగత వైఫల్యానికి ప్రధాన మూలకారణాలు

డిమాండ్ – సరఫరా మధ్య నిర్మాణాత్మక అసమతుల్యత

భవిష్యత్ శ్రామిక శక్తికి అవసరమైన 4 ప్రధాన నైపుణ్య స్తంభాలు

వ్యూహాత్మక మార్గసూచి: తరగతి గది నుండి ఆర్థిక విలువ సృష్టి వరకు